ölüm kadar soğuktu gözlerin,
karanlıktı derin bir kuyu kadar,
bütün işkenceleri gördüm
soğuk zindanlarında sözlerinin,
bir kayanın ağırlığını taşıdım omuzlarımda
an kadar küçük mutluluklarım oldu,
asırlar kadar uzun acılarım
tanrının verdiği cana cehennemdin.
bugün açtım düşüncelerime vurduğun prangaları,
yaşama yumduğum gözlerimi açtım,
ne güzeldi doğmak
aşksızda parlıyordu yıldızlar,
kuşlar ,kelebekler ,arılar
sensiz de dönüyordu dünya
güneş sensiz de doğuyordu güne
gözlerini görmüyorum artık aynada
seni düşünmeden uyuyabiliyorum
artık biliyorum sevmenin ,
sadece mutluluk olmadığını,
bazen en karanlık gecelerin adıdır aşk,
eli kolu,gözü bağlı atılmaktır,
en yüksek uçurumlardan
en çaresiz,en aciz ,en yorgun gününün,
adıdır aşk,
üzerine titreyerek büyüttüğün evladının,
nankör bakışlarıdır
ve bütün gözleri üzerine çekmektir
bir tek kelimeyle;
'aşk dediğin laftır'